Nankör
NANKÖR
dünyama küstürdün
üzdün ama çok çok üzdün
aşkımı küçültüp
kendini prens kılığına bürüdün
anladım nankördün
vede senle yaladığımı tükürdüm
belkide bin kez yemin ettim
binlerce söz verdim kalbime
bir daha düşmem diye peşine
sen beni terkettiğinde
üzülmem diyede and içtim
ama ne fayda
hala bir yanım eksik
bir yanım yakın durur acılara
hislerim hep hazana yenilir
kır çiçeklerim solar ağlaya ağlaya
nankörlüğün ücreti yok ya
sen devam et
sevenini kırmaya
hadi devam et yalvatrmaya
nasıl olsa dipsiz bir kara sevdaya adanmış
umarsız bedenim
hep senin içindir
nefes alıp verişim
mutluluğumu bile
ayrılıkla değiştim
nankör sevgilim
canın sağolsun
bende çok değiştim
baharımsın kış günümde
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)